شمارهٔ ۶۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شوق و آرزوی دیدار معشوق خود صحبت می‌کند. او از این که هر روز به چهره معشوق نگاه کند بسیار خوشحال است و در عین حال همچنان آرزو دارد که دوباره او را ببیند. شاعر به احساساتش اشاره می‌کند و می‌گوید که ملاقات با معشوق می‌تواند تسکینی برای درد و غم هجرانش باشد. او به این نکته می‌پردازد که حتی اگر نتواند معشوق را ببیند، آرزوی دیدار او در کنار مرگ برایش غنیمت است. شاعر همچنین به زمان‌هایی که در حسرت معشوق است و به محلی که او را می‌شناسد اشاره می‌کند و می‌گوید که درد هجران را هر لحظه بیشتر می‌چشد. در نهایت، او آرزو دارد که در لحظات آخر عمرش، زیر سرش جای پای معشوق باشد.
چه حسن است این که گر هر دم رخت را صد نظر بینمهنوزم آرزو باشد که یک بار دگر بینم
هوش مصنوعی: این زیبایی به قدری جذاب است که حتی اگر هر لحظه هم تو را ببینم، هنوز آرزو دارم یک بار دیگر تو را ببینم.
چنین شوقی که من دارم چه تسکین یابد ار ناگهبرون آیی و چون عمر عزیزت در گذر بینم
هوش مصنوعی: من چه شوق و ذوقی دارم که نمیدانم چگونه آرامش یابم، اگر ناگهان تو از اینجا بروی و من عمر با ارزش تو را در حال گذر ببینم.
مگو در ماه و خور بین الله الله چون بود ممکنکه تو پیش نظر باشی و من در ماه و خور بینم
هوش مصنوعی: نگو که در وجود خدا، ماه و خورشید را مینگری، چرا که چگونه ممکن است تو در نظر او باشی و من فقط در ماه و خورشید تماشا کنم؟
به تاریکی هجرانم مکش ای غم دمی دیگربود کز پرتو رخسارش این شب را سحر بینم
هوش مصنوعی: ای غم، مرا در تاریکی جدایی غرق نکن! فقط کمی صبر کن، زیرا با نور چهرهاش میتوانم این شب را به صبح برسانم.
چو محرومم ز دیدارش به کوی او روم باریزمانی بهر خرسندی در آن دیوار و در بینم
هوش مصنوعی: چون از دیدن او محرومم، به کوی او میروم تا کمی برای خوشحالی خودم به آن دیوار و در نگاه کنم.
سر بالین ندارم لیکن از بخت اینقدر خواهمکه وقت جان سپردن آستانش زیر سر بینم
هوش مصنوعی: من در شرایطی هستم که سرم بر بالین نیست، اما از شانس خوش این را میخواهم که در لحظه مرگ، آستان آن محبوب را زیر سرم ببینم.
به کنج محنت و اندوه جامی جان دهد آخرچنین کز درد هجران هر زمان حالش بتر بینم
هوش مصنوعی: در گوشهای از غم و درد، جامی به زندگی امید میبخشد، چون هر لحظه از درد جدایی، حال او را بدتر می‌کند.