شمارهٔ ۶۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأمل در زیبایی و جذابیت محبوبش می‌پردازد. او با تصویرسازی از محبوب، حیرانی خود را از نبود او بیان می‌کند و نام او را با صراحت نمی‌برد. شاعر همچنین می‌گوید که در عشق به محبوبش، با وجود درد و رنج، از زیبایی‌ها لذت می‌برد و در عین حال به طعنه‌های دیگران توجهی نمی‌کند. او به گونه‌ای بیان می‌کند که احساساتش فراتر از کلمات و توصیف‌هاست و راز عشق را نمی‌توان به سادگی فهمید.
هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنمیک به یک اسرار حسنت را تامل می‌کنم
هوش مصنوعی: هر بار که تو را میبینم، به طور خیالی همه زیباییهایت را در ذهنم مرور می‌کنم و به دقت به اسرار جذابت فکر می‌کنم.
چون بدین خوبی که هستی نقش می‌بندم تو رامی‌شوم حیران که بی‌تو چون تحمل می‌کنم
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی تو، در دل خودت را ثبت می‌کنم و در شگفتی میافتم که چطور میتوانم بدون تو زندگی کنم.
نام تو گفتن نیارم فاش مقصودم توییگر حدیث سرو یا افسانهٔ گل می‌کنم
هوش مصنوعی: میگویم نام تو را به زبان نیاورم، اما منظورم فقط خود تو هستی حتی اگر در مورد زیبایی سرو یا داستان گل صحبت کنم.
چون زنی تیغم که جان ده بهر تیغ دیگر استنه برای جان اگر ناگه تعلل می‌کنم
هوش مصنوعی: زمانی که مانند شمشیری قوی هستم که جان را به خاطر شمشیر دیگری فدای می‌کنم، نه به خاطر جان خودم. اگر ناگهان تردید می‌کنم، به این دلیل است که موقعیتی خاص پیش آمده است.
می‌روم دامن کشان با دلق رنگین از شرابدر صف دُردی‌کشان عرض تجمل می‌کنم
هوش مصنوعی: به سمت جایی می‌روم و دامن رنگینی به همراه دارم، در حالی که از شراب در کنار افرادی که به خوشگذرانی مشغولند، به نمایش تجمل میپردازم.
سر عشق از دفتر گل خواندنم دستور نیستفهم آن معنی ز گفت‌و‌گوی بلبل می‌کنم
هوش مصنوعی: عشق را از گلها نمی‌توان به راحتی فهمید، بلکه برای درک عمیقتر آن، باید از صحبتهای بلبل و آواز او بهره برد.
گفتمش جامی اسیر توست گفتا آگهملیک بهر طعن بدگویان تغافل می‌کنم
هوش مصنوعی: به او گفتم که جامی به خاطر تو گرفتار است، او پاسخ داد که از این موضوع آگاه است، اما برای اینکه به حرفهای بدگویان اهمیت ندهد، خود را نادان وانمود می‌کند.