شمارهٔ ۷۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد جدایی می‌پردازد. شاعر به محبوبی با صفات زیبای ظاهری و باطنی اشاره می‌کند و از رنجی که عاشقانه در دل دارد، سخن می‌گوید. او از مشکلات و اشک‌هایش در مسیر عشق سخن می‌گوید و از محبوب می‌خواهد تا نگاهی به او بیندازد. شاعر در این فراق، عشق خود را نسبت به محبوب به نمایش می‌گذارد و آرزو دارد تا عشقش شناخته شود. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که بودن در عشق زیباست، حتی اگر دیگران از آن بی‌خبر باشند.
ای شه تنگ قبایان مه زرین کمرانسرور کج کلهان خسرو شیرین پسران
هوش مصنوعی: ای پادشاه، لباسهای تنگ بر تن کرده و با ماهگون خود، همچون کمرانی زیبا و دلانگیز، فرمانروایان با کجخلق و غمگین را خوشحال میکنی. تو خسرو شیرین و محبوب پسران هستی.
مرهم سینه بی کینه آشفته دلانمردم دیده غمدیده صاحبنظران
هوش مصنوعی: این بیت به بیان این موضوع می‌پردازد که افرادی که در دل خود کینه ندارند، میتوانند به درد دلهای دیگران گوش دهند و به آنها تسکین دهند. آنها کسانی هستند که با دیدی عمیق و از روی درک و تجربه، به مشکلات و غمهای دیگران توجه میکنند.
تا کی افتم به رهت آه زنان اشک فشانتا کی آیم به درت نعره زنان جامه دران
هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر عشق تو با گریه و آه و ناله افتاده باشم؟ تا کی باید به در خانهات بیایم و با صداهای رنجبار و ناله و دلسوزی، از درد و فراق شکایت کنم؟
گذری کن به سر عاشق مهجور که هستمحنت عاشقی و دولت خوبی گذران
هوش مصنوعی: به عاشق بیکسی نگاهی بینداز، چرا که در زندگی عاشقی هم رنجهایی وجود دارد و هم جوانب خوشایند.
با خیال تو سحر معذرتی می گفتمکای شده مونس تنهایی خونین جگران
هوش مصنوعی: در هنگام سحر، به یاد تو معذرتخواهی میکردم و از خود میپرسیدم که چرا تو، که مونس تنهایی و رفیق دلهای رنجور هستی، اینگونه دوری.
خویش را شهره به عشق دگران می سازمتا نگویند حدیث من و تو بی خبران
هوش مصنوعی: من خودم را به عشق دیگران معروف میکنم تا کسانی که نمیدانند، داستان من و تو را نشنوند.
گفت جامی چو دلت شیفته ماست چه باکگر به تلبیس شوی شهره به عشق دگران
هوش مصنوعی: اگر دل تو به ما علاقهمند است و عاشق ما هستی، پس چه تفاوتی دارد اگر برای دیگران هم در عشق خود را مشهور کنی؟