شمارهٔ ۷۴۹

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال و روز خود می‌گوید و بیان می‌کند که در نامه اعمالش تنها سودای معشوق وجود دارد. او از بی‌قراری معشوقی با زلف‌هایش سخن می‌گوید که تاثیر بدی بر زندگی‌اش داشته است. هر بار که او تنها می‌شود و به یاد معشوق می‌افتد، یک رقیب سیاه‌پوش از پشت سرش می‌آید. شاعر از سرخوشی در گلشن عشق می‌گوید که به دلیل مشکلات و بلایا دیگر نمی‌تواند از آن لذت ببرد. او همچنین اشاره می‌کند که عشقش او را از جدل و بحث دور کرده و رنجی که از فراق معشوق می‌برد، به او درسی می‌دهد. در نهایت، او از قاصدی یاد می‌کند که خبر بدی از معشوق آورده و این خبر چقدر برایش غم‌انگیز بوده است.