شمارهٔ ۷۵۸
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عشق و نیاز به محبت اشاره دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد تا با لب‌های شیرین و نگاه مهربانش دل‌های سوخته را شاد کند و قلب سرکش‌ها را با زلف مشکینش در بند آورد. او به تلخی زندگی اشاره کرده و از معشوق می‌خواهد که با وعده‌های محبت‌آمیز، دل‌های ناتوان را تسکین دهد و به بی‌صبرانی عاشقان گوشه چشمی بیندازد. در نهایت، شاعر از معشوق درخواست می‌کند تا در روزگار سختی، نگاهی به حال درویشان و بی‌نواها بیندازد و از لطف و رحمت خود به آن‌ها بپردازد.
عاشقان را قوت جان از لعل شکرخند کنسرکشان را پای دل در زلف مشکین بند کن
هوش مصنوعی: عاشقان به وسیله لب‌های شیرین و سرخ خود انرژی میگیرند، و کسانی که سرکش و بیتاب هستند را میتوان با زلفهای پر پیچ و خم خود مهار کرد.
سوخت جانم در تمنای لب شیرین توتلخکامی را به دشنامی ز خود خرسند کن
هوش مصنوعی: جانم در آرزوی وصال تو به شدت رنج میکشد و میخواهم با مختصر تلخیای که دارم، خودم را با دشنامی خوشحال کنم.
گر گسست از دست مظلومان عنان تو سنترشته جان از تنم برکش بدان پیوند کن
هوش مصنوعی: اگر از دست مظلومان رهایی یابی، سنت را قطع کن و رشته جانم را از تنم بکش؛ به آن پیوندی بده.
تا به کی فارغ گذشتن از گرفتاران دلگوشه چشمی به حال ناتوانی چند کن
هوش مصنوعی: چرا تا ابد بیتوجهی میکنی به افرادی که در سختی هستند؟ کمی به حال آن‌ها فکر کن و به نیازهایشان توجه نشان بده.
عکس لب در جام می بنمای و آنگه خوش بنوششربت تلخ است آن را چاشنی از قند کن
هوش مصنوعی: تصویر لبهایت را در لیوان می ببین و سپس به آرامی از آن بنوش. این نوشیدنی تلخ است، پس برای خوشطعمتر کردنش کمی قند به آن اضافه کن.
وعده وصل ار دهی خوش کن به سوگندی دلمنقد جان بستان ز من کفارت سوگند کن
هوش مصنوعی: اگر وعدهات به وصال باشد، با سوگندی دل مرا خوشحال کن؛ جانم را از من بستان و کفاره سوگندت را بر دوش بگذار.
مرد حاجتمند یک دیدار جامی بر درترحمتی بر حال درویشان حاجتمند کن
هوش مصنوعی: مردی که به کمک نیاز دارد، از تو می‌خواهد که با یک نگاه رحمتت را به او و به حال درویشان نیازمند عطا کنی.