شمارهٔ ۷۸۸
هوش مصنوعی: غزل به بیان حال و احساس شاعر نسبت به عشق و دردهای ناشی از آن می‌پردازد. شاعر با ابراز نگرانی از رفتارهای ناپسند و جفاهایی که به خود و دیگران می‌کند، می‌گوید که اگر روزی بر سر راه معشوق بیفتد، نباید او را راند. سپس به زیبایی‌های معشوق و تاثیر آن بر روح و جانش اشاره می‌کند و به دیگران توصیه می‌کند که از تعریف و تمجید بی‌خود خودداری کنند. نهایتاً، شاعر به یادآوری می‌پردازد که هرگز نباید خالی از حس و احساس باشد و باید در مقابل زیبایی‌ها با آگاهی و دل‌سپردگی رفتار کند. شعر در نهایت، به دشواری‌های عشق و زیبایی‌های آن اشاره دارد.
هر چند بینی عالمی صید کمند خویشتنچندین جفاکاری مکن با دردمند خویشتن
هوش مصنوعی: اگرچه میبینی که بسیاری از مردم در دام خواستههای خود گرفتار شدهاند، اما از آنجا که تو خود درد کشیدهای، با دیگران بدرفتاری نکن.
چون کشته افتم بر رهت بر من مران اسب جفاحیف است کآلایی به خون نعل سمند خویشتن
هوش مصنوعی: اگر در راه تو کشته شوم، مرا برانِ به سم خودت نران. این ظلم است که این اسب به خون من آغشته شود، در حالی که تو خود را بر آن سوار کردهای.
گر نیست آن بختم که جان سازم سپند خوبیتتن هیمه باد آنجا که تو سوزی سپند خویشتن
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت من به گونهای نیست که بتوانم جانم را فدای تو کنم، لااقل زیباییهایت برای من مانند چوبهایی خواهند بود که در آتش عشق تو میسوزند.
اوصاف لعل خود مگو هر لحظه با دون همتانقوت مگس طبعان مکن جلاب قند خویشتن
هوش مصنوعی: از ویژگیهای زیبایی خود هرگز نگو، چون هر لحظه با افراد پست همنشین میشوی. خود را در مقابل انسانهای زودگذری همچون مگس قرار نده و در حضور آنها شیرینی و زیباییات را به نمایش نگذار.
با لعل نوشینت نزد هرگز به کام خود دمیهر کس که همچون نی نشد خالی ز بند خویشتن
هوش مصنوعی: هیچ کسی که به مانند نی از قید و بندهای خود رها نشده باشد، نمیتواند از لذت شیرین عشق تو بهرهمند شود.
تا کی به خوبی سرکشد سرو سهی در بوستانبگذر به باغ و جلوه ده سرو بلند خویشتن
هوش مصنوعی: تا کی باید منتظر باشیم که سرو زیبا و خوش قامت در باغ جلوهنمایی کند؟ بهتر است به باغ بروی و خودت را به نمایش بگذاری.
جامی که گفتن گه گهی چندین مشو حیران اومسکین چو رویت دید شد غافل ز پند خویشتن
هوش مصنوعی: هر وقت که کسی به تو نگاه کند و زیباییات را ببیند، آنقدر تحت تأثیر قرار میگیرد که از نصیحتها و اندیشههای خود غافل شده و حیرتزده میشود.