شمارهٔ ۷۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت به معشوق و زیبایی‌های اوست. شاعر از "خاک راه خوبان" صحبت می‌کند و به رفتن به سوی محبوب اشاره دارد. او زیبایی چهره معشوق را با خورشید و ماه مقایسه می‌کند و می‌گوید که دل تنها آینهٔ عشق و محبت آنهاست. شاعر تأکید می‌کند که این عشق به خاطر زیبایی معشوق است و در نهایت عشق و جلال اوست که باعث می‌شود انسان به دنبال او باشد. همچنین، اشاره می‌کند که عشق او باعث می‌شود جانش را فدای آن کند و تمام آرزوهای خود را در راه خوبان قرار دهد.
شدم بهر تو خاک راه خوبانیکی زین سو خرام ای شاه خوبان
هوش مصنوعی: برای تو به عنوان خاک راه خوبان، به این سو میآیم ای شاه زیبا.
ز خورشید رخت جز پرتوی نیستفروغ عارض چون ماه خوبان
هوش مصنوعی: چهرهات مثل نور خورشید میدرخشد و زیباییات همچون ماه نورانی است، که فقط پرتوهایی از آن را میتوانیم ببینیم.
نباشد جز دلی آیینه آییننظرگاه دل آگاه خوبان
هوش مصنوعی: تنها دلی که پاک و صاف باشد، میتواند خوبان و زیبایی‌های دل را به درستی درک کند و به آنها توجه کند.
همین عشق است و بس بر موجب حسننکویی خواه عز و جاه خوبان
هوش مصنوعی: عشق تنها چیزی است که وجود دارد و بر اساس زیبایی و نیکی خواهشهایی از قبیل مقام و جاه خوبان به وجود میآید.
گرانی گو ببر جان زانکه کردمحریم سینه منزلگاه خوبان
هوش مصنوعی: اگر گرانی و مشکلات زندگی تو را آزار میدهد، به خودت سخت نگیر، چون عشق و محبت در دل من جا دارد و سینهام محلی است برای آسایش و آرامش خوبان.
مرا از هر چه در عالم سری بودنهادم آن هم اندر راه خوبان
هوش مصنوعی: من از هر آنچه که در دنیا پنهان بود، خود را جدا کرده و فقط در مسیر نیکان قرار گرفتم.
ز دولتخواهی توست اینکه جامیبود پیوسته دولتخواه خوبان
هوش مصنوعی: به دلیل محبت و درخواست تو، همیشه جامی وجود دارد که به خوبیها و سعادتها میانجامد.