شمارهٔ ۷۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه معشوق می‌پردازد. شاعر در آن از نور چهره معشوق یاد می‌کند که همچون ماه است و از تاثیراتی که این زیبایی بر دیگران دارد، صحبت می‌کند. او به چشمان معشوق اشاره می‌کند که به نوعی جادوگری می‌مانند و هیچ‌کس مشابه آن‌ها را ندیده است. همچنین، شاعر از احساسات عمیق خود، حتی در مواردی که ظاهراً از عشق و دیانت دور است، سخن می‌گوید. در نهایت، او به مساله‌ای اشاره می‌کند که حتی اگر هم لباسش گم شود، چیزی از زیبایی و جذبه معشوق کم نخواهد شد.
شبی چون مه نمودی روی نیکوبرآمد نعره از انجم که ما هو
هوش مصنوعی: شبی که چهره زیبا و روشنی مانند ماه به نمایش گذاشتی، ستارهها از شدت شگفتی نالهای سر دادند که آیا چنین زیبایی ممکن است؟
رمد آهو ز مردم با تک تیزدرین شیوه تو بگذشتی ز آهو
هوش مصنوعی: آهو با دقت و تیزبینی به دور از انسان ها حرکت می‌کند و تو نیز با همین شیوه از آهو عبور کردی.
برت هست آیتی در لطف و رخ نیزگه از برخوانم این آیت که از رو
هوش مصنوعی: تو نشانهای از زیبایی و مهربانی هستی، چهرهات گاهی به قدری جذاب است که میتوانم این زیبایی را به زبان بیاورم.
سرشکم خواهد از زانو گذشتنز شوقت چند گریم سر به زانو
هوش مصنوعی: از شدت عشق، اشکم به زانویم خواهد رسید و به خاطر آن، مدام غمگین و گریان هستم.
دو چشم تو عجایب جادوانندندیدم همچو آن دو هیچ جادو
هوش مصنوعی: چشمان تو مانند جادوی حیرتانگیزی هستند که هیچ جایی مانند آن‌ها را ندیدهام.
همه صاحبدلان را ذوق کعبهمن بی دین و دل را ذوق آن کو
هوش مصنوعی: همه کسانی که دلهای حقیقتجو دارند، از زیارت کعبه شادمانند، اما من که بیدین و بیدل هستم، شادابیام به آن کوی دیگری است.
تنت در خرقه گر گم گشت جامیچه شد کم گیر ازین پشمینه یک مو
هوش مصنوعی: اگر بدن تو در جامهای پنهان شود، از این پشمینه چه کم میشود که به جای آن یک مو باید گرفت؟