شمارهٔ ۸۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی معشوق پرداخته است. شاعر از غمزه و چشمان معشوق می‌گوید که دلها را در بند خود می‌کشد و هر عشقی که در دلها شکل می‌گیرد، نشان از درد و رنج آن دارد. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و آن را برابر با زیبایی‌های افسانه‌ای می‌داند. در ادامه، به مشکلات عاشقان و بی‌فایده بودن دعوا با رقیب اشاره می‌کند و فضایی از ارادت و عشق به رهبر و پیر مغان را به تصویر می‌کشد. در نهایت، از زاری و فریاد عاشقانه‌اش در شبها سخن می‌گوید که نشان‌دهنده شدت احساسات اوست.
غمزه ات کز سعی چشم است این همه بیداد اودر فن عاشق کشی شاگرد توست استاد او
هوش مصنوعی: چشم تو با نگاهی ناز و جذابش باعث بسیاری از دردها و تلخیها در عشق است و در واقع، این همه ظلم و بیرحمی که در عشق میبینی، نتیجهی آموزشهایی است که از تو گرفته است.
طره شبرنگ تو لیلی و دل مجنون آنلعل شکربار تو شیرین جان و فرهاد او
هوش مصنوعی: موهای سیاه و زیبای تو مانند لیلی است و دل مجنون به عشق او میتپد. تو آن دانه شیرینی هستی که جانم را شاد می‌کند و مانند فرهاد، به خاطر تو جان میدهم.
عشق در هر دل که سازد بهر دردت خانه ایاول از سنگ ملامت افکند بنیاد او
هوش مصنوعی: عشق، زمانی که در قلب کسی جای می‌گیرد، نخستین چیزی که بر او هجوم میآورد، احساس ملامت و انتقاد است که مانند سنگی بر پایهاش قرار می‌گیرد.
بندگی نو شد دلم را از خطت وز هر طرففتنه دیگر رسد بهر مبارک باد او
هوش مصنوعی: دل من به خاطر زیبایی‌های تو تازه و نو شده و از هر سو آشوب و فتنهای میآید که به خاطر تو خوشایند و مبارک است.
با رقیب سخت دل زخم زبان کردن چه سودچون ازین سوهان نیفتد رخنه در فولاد او
هوش مصنوعی: جایز نیست با دشمنی که محکم و قوی است، با زبان تند برخورد کرد، چون این رفتار نمیتواند تأثیری بر او بگذارد و هیچ ضعفی در او ایجاد نخواهد کرد.
رهبر کوی مغان شد پیر ما ممدود بادبر سر اهل ارادت سایه ارشاد او
هوش مصنوعی: رهبر فرقه عشق و عرفان، پیر ما است. امیدواریم که سایهی هدایت او بر سر کسانی که به او ارادت دارند باقی بماند.
بس که شبها جامی از سرو قدت نالد بلندمی کند رم مرغ شاخ سدره از فریاد او
هوش مصنوعی: به اندازهای که شبها برای قد بلند تو آه و ناله می‌کند، پرندهاي درخت سدره از صدای او به پرواز درمیآید.