شمارهٔ ۸۱۹
هوش مصنوعی: این شعر در ستایش شراب و ویژگی‌های خاص آن نوشته شده است. شاعر با اشاره به پیر مغان، نقش شراب را در پاکسازی روح و قدرت بخشیدن به جان بیان می‌کند. او از زیبایی و جذبه‌ی شراب می‌گوید که توانسته است او را به خود جذب کند و در جستجوی آن به مرزهایی فراتر از زندگی عادی دست یابد. شاعر همچنین به کمال و عظمت رازهای نهان موجود در شراب اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که درک این رازها فراتر از توان انسانی است. در پایان، تأکید بر عشق و قدرت شراب و تأثیرات عمیق آن بر روح و عشق فردی وجود دارد.
حبذا پیر مغان کز فیض جام پاک اوخاک را باشد نصیب ای جان پاکان خاک او
هوش مصنوعی: ای کاش آن پیر مغان وجود داشته باشد که از تاثیر جام پاک او، حتی خاک هم نصیب جانهای پاک شود.
گرچه رخش همتش جولان برون زین عرصه داشتخویش را بستم به صد سالوس بر فتراک او
هوش مصنوعی: هرچند اسبش قدرت زیادی داشت و میتوانست به راحتی در این میدان جولان کند، من خودم را با هزار ترفند و فریب محدود کردم تا نتوانم از او جلو بیفتم.
باغبان روضه قدر باده گر بشناختیبر کنار چشمه کوثر نشاندی تاک او
هوش مصنوعی: باغبان اگر ارزش باده را میدانست، حتماً تاک را کنار چشمه کوثر میکاشت.
رفتم آن خاک در از مژگان پی تسکین شوقآتش من تیزتر گشت از خس و خاشاک او
هوش مصنوعی: من به سراغ آن خاک رفتم و با اشکهایم تلاش کردم درد شوق خود را تسکین دهم، اما آتش شوق من بیشتر از گیاهان و علفهای بیارزش شعلهور شد.
با خرد راز دهانش را چه آرم در میانقاصر است از فهم این سر نهان ادراک او
هوش مصنوعی: نمیتوانم رازهای عمیق و پنهان او را با عقل و دانش خود درک کنم، چرا که در فهم این معرفت عمیق ناتوان هستم.
چند لاف چستی و چالاکی ای سرو چمننیست چست این جامه جز بر قامت چالاک او
هوش مصنوعی: چند بار از چابکی و تندی خود میگویی، ای سرو باغ، اما این لباس تنها بر قامت کسی که واقعاً چالاک است، مناسب است.
دامن جامی ز دست عشق صد جا چاک شدمی ندارد عشق دست از دامن صد چاک او
هوش مصنوعی: عشق مانند جامی است که به خاطر دلباختگی، در بسیاری از نقاط آن پارگی ایجاد شده است. اما عشق هرگز از دامن این جام دست برنمیدارد و همواره به آن وابسته است.