شمارهٔ ۸۲۹
هوش مصنوعی: این شعر توصیه‌ای به افراد سالخورده است که به یاد جوانی خود نباشند و در پی چیزهایی که مربوط به جوانی‌اشان است نروند. شاعر به آنها می‌گوید که جوانی به پایان رسیده و باید به واقعیت‌های زندگی توجه کنند. اشاره به ظلمت و انحرافات زندگی می‌کند و از آنها می‌خواهد که در جستجوی حقیقت و کمال باشند و به دنبال جاهلیت و نادرستی نروند. نهایتاً، شاعر تأکید می‌کند که زندگی واقعی فقط در پی کسب کمال و رشد درونی است و نباید صرفاً به ظواهر و تابعیت از دیگران پرداخت.
ای پیر گشته بهر جوانان ز ره مروموی سفید در پی زلف سیه مرو
هوش مصنوعی: ای پیر، به خاطر جوانان از راه نرو، موی سپیدت را در پی زلف سیاه نداشته باش.
بنگر مه شباب خود اندر محاق شیبزین بیش در نظاره روی چو مه مرو
هوش مصنوعی: با دقت به دوران جوانیات نگاه کن که در حال زوال است. بیشتر از این وقت را صرف تماشای چهرهات نکن و از زندگی لذت ببر.
دنبال قد فراخته طفلان بی گناهبا قامت خمیده ز بار گنه مرو
هوش مصنوعی: به دنبال بچههای معصوم و بیگناهی نرو که قد و قامتشان راست است، زیرا تو خودت به خاطر بار گناهت سر به زیر و خمیده هستی.
فکر حساب هر کجی و راستی بکنپیش بتان راست قد کج کله مرو
هوش مصنوعی: بهتراست به عواقب و نتایج هر گونه رفتار درست و نادرست فکر کنی و از نزدیک شدن به افرادی که ظاهرشان فریبنده و گمراهکننده است، بپرهیزی.
دل پر هوس مزاحمت اهل دل مکنبتخانه زیر خرقه سوی خانقه مرو
هوش مصنوعی: دل را با آرزوهای بیپایه و بیفایده مشغول نکن و مزاحم اهل دل نشو. به جای رفتن به بتخانه و دل باختن به ظواهر، به خانقاه و معنویت برو.
خواهی به صوب کعبه تحقیق ره بریپی بر پی مقلد گم کرده ره مرو
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به سوی حقیقت و مقصد اصلی برسدی، از پیروی بیچشموهمچشمی دیگران پرهیز کن و خودت مسیر را بیاب.
دام حیات جز پی صید کمال نیستصیدی نکرده جامی ازین دامگه مرو
هوش مصنوعی: زندگی جز برای جستجوی کمال و بهترینها نیست. اگر موفق به یافتن چیزی ارزشمند نشدی، از این مسیر بیفایده خارج شو.