شمارهٔ ۸۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و غمناک عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که اشک نریزد و از او دور نشود، زیرا نزدیک شدن به مرگ او با دوری معشوق همراه است. او از معشوق می‌خواهد که به وعده‌های دشمنان گوش نکند و به او نزدیک‌تر شود. شاعر همچنین به صورت استعاری به جایگاه او در زندگی و درد ناشی از جدایی اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که از تنهایی و بی‌علاقگی دوری کند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که در جایی که آلودگی و درد وجود دارد، نرود.
ای اشک سرخ دمبدم از چشم تر مروهم رنگ لعل یار منی از نظر مرو
هوش مصنوعی: ای اشکهای سرخ، همیشه از چشمانم خارج نشوید، چرا که شما همچون رنگ لعل (گوهری قرمز) محبوب من هستید؛ از دید من دور نشوید.
نزدیک مردنم ز تو دور از خدا بترسنزدیک اگر نیایی ازین دورتر مرو
هوش مصنوعی: به هنگام نزدیک شدن به مرگ، از دوری از خدا بترس. اگر به من نزدیک نشوی، از این فاصله دورتر نرو.
تا کی روی به قول رقیب از نظر مرابهر خدا که بر سخن او دگر مرو
هوش مصنوعی: به چه دلیل همچنان به حرفهای رقیب نگاه میکنی؟ خواهش میکنم برای خدا دیگر به سخنان او توجه نکن.
آن عشوه جوی فتنه بازار و کوی شدای پارسا ز کنج سلامت بدر مرو
هوش مصنوعی: آن جاذبه و زیبایی که در بازار و کوچه وجود دارد، ای زاهد پرهیزگار، از مکان امن و آرامش خود بیرون نرو و به آن جاذبهها نپرداز.
جامی درش نه منزل آلودگان بودآنجا چو اشک غرقه به خون جگر مرو
هوش مصنوعی: در آنجا جایی برای افراد آلوده و ناپاک وجود ندارد، پس مانند اشکی که به خون دل آغشته شده، غرق نشو.