شمارهٔ ۸۴۰ - جامی

آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماهبه جمال تو که هستیم به جان نیکو خواه

گر کشی از پی نخجیر گه صید کمانبرکشد آهوی مسکین ز دل سوخته آه

جمله خوبان به رخت خط غلامی دادندهست آن خال سیه نیز بر این جمله گواه

بر ندارم ز رهت روی اگر سر برودچه کنم کز ازل اینگونه شدم روی به راه

خواهد از غصه رقیب تو که ریزد خونمناگه ار جانب تیغ تو کنم تیز نگاه

در اشک و رخ زردم بنگر کز گردونحاصل خرمن من نیست جز این دانه و کاه

جامی از هجر رخت گه تب و گه آه کشدنیست کس را به جهان حال بدین گونه تباه