شمارهٔ ۸۵۲
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که هیچ رویی به اندازه روی او زیبا نیست. شاعر از قدرت و تاثیر چهره معشوق بر دل عاشقان سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زیبایی او حتی می‌تواند جهان را روشن کند. همچنین اشاره شده که هیچ‌کس جز خود معشوق، نمی‌تواند سر عشق او را درک کند. در نهایت، شاعر به زیبایی و عظمت ذات معشوق اشاره دارد و می‌گوید که کسی نمی‌تواند به درستی او را وصف کند.
زهی رویت ز هر رویی نمودهبه جز روی تو خود رویی نبوده
هوش مصنوعی: حسرتآور است که هیچ چهرهای به زیبایی چهره تو وجود ندارد و هر چه زیبایی دیگری هست، در مقایسه با تو، هیچ به حساب میآید.
نموده روی خویش از حسن خوباندل عشاق بی سامان ربوده
هوش مصنوعی: چهره خود را از زیباییهای دلربا نشان داده است و با این کار، دلهای عاشقان بیقرار و آشفته را به تصرف درآورده است.
فروغ روی تو عالم بگیردز زلفت گر شود تاری گشوده
هوش مصنوعی: اگر زلفهای تو باز شود، نور و روشنایی چهرهات تمامی جهان را تحت تأثیر قرار میدهد.
نداند سر عشقت کس به از توکه هم خود گفته ای هم خود شنوده
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به اندازهی خودت دربارهی عشقات نمیداند، زیرا هم خودت آن را گفتهای و هم خودت شنیدهای.
اگر ماند همه اعیان عالمبه خلوتخانه وحدت غنوده
هوش مصنوعی: اگر تمام اشیاء و موجودات جهان در سکوت و آرامش مطلق وحدت خوابیده باشند،
وگر نقش همه ذرات عالمشود ز آیینه هستی نموده
هوش مصنوعی: اگر تمام ذرات جهان به مانند تصویری در آیینه هستی به نمایش درآیند،
نگردد قدس ذات لایزالتازان یک کاسته زین یک فزوده
هوش مصنوعی: قدس ذات الٰهی هیچگاه از ویژگیهای خود چیزی کم نمیکند و در عین حال به هیچ وجه چیزی بر آن افزوده نمیشود.
ثنای ذات تو جامی چه داندچه گوید ناستوده از ستوده
هوش مصنوعی: مدح و ستایش حقیقت تو، مانند جامی است که نمیداند چه بگوید؛ چرا که چیزی که به زیبایی ستوده شده، نمی‌تواند خود را توصیف کند.