شمارهٔ ۸۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و تاثیر خط سبز بر لب اشاره دارد که فهم و خرد را از شاعر گرفته است. خط و لب شاعر به خضر و مسیح تشبیه شده‌اند که نمایانگر زندگی و نور هستند. شاعر از محبوبه‌اش تمجید می‌کند و می‌گوید که خوشحالی‌اش به خاطر این است که او نیز در افکارش به او مشغول بوده است. همچنین شاعر به شب‌های بی‌خوابی و درد می‌پردازد، در حالی که محبوبش در راحتی خوابیده است. در پایان، به داستان عاشقانه مجنون اشاره می‌کند و می‌گوید نیازی به گفتن آن داستان نیست، زیرا خودش آن را شنیده است.
زان تازه خط سبز که بر لب فزوده‌ایهوش و خرد به تازگی از ما ربوده‌ای
هوش مصنوعی: از آن نشانه سبز که بر لبان تو آمده، خرد و اندیشه جدیدی را از ما گرفتهای.
خضر است آن نه خط که ز لعل حیات‌بخشدیگر به آب زندگیش ره نموده‌ای
هوش مصنوعی: خضر به زندگی و حیات بخشندگی اشاره دارد و این شخص به مانند خضر، زندگی را به هر جایی که بخواهد، هدایت می‌کند. این نشان میدهد که در جستجوی زندگی جاودانه، نیازی نیست به دنبال راههای پیچیده باشیم؛ بلکه میتوانیم از راههای ساده و نیکو بهره ببریم.
خط و لبت که خضر و مسیحند هم‌نفسخود هردو را به لطف تکلم ستوده‌ای
هوش مصنوعی: خط و لب تو همانند خضر و مسیح هستند و هر دوی آنها را به خاطر زیبایی سخن گفتنشان ستایش کرده‌ای.
گفتند ناسزای تو می‌گفت دی بتیامروز خوشدلم به گمان کآن تو بوده‌ای
هوش مصنوعی: گفتند که کسی به من بد و بیاحترامی کرده است. امروز حال خوبی دارم و فکر میکنم آن شخص تو بوده‌ای.
هرگه به لطف جانب ما کرده‌ای نظربر روی ما دریچهٔ رحمت گشوده‌ای
هوش مصنوعی: هر بار که با محبت به ما نگریستهای، در واقع دروازهای از رحمت به روی ما گشوده‌ای.
شب‌ها چه غم ز محنت بی‌خوابی منتزین سان که خوش به مسند راحت غُنوده‌ای
هوش مصنوعی: شب‌ها چه درد و غمی دارم از بی‌خوابی، در حالی که تو با آرامش در جایت خوابیدهای و راحتی.
گفتی بگوی قصه جامی چه حاجت استروزی اگر فسانه مجنون شنوده‌ای
هوش مصنوعی: اگر شنیدهای داستان مجنون را، پس نیازی نیست که من برایت قصهی جامی را بگویم.