شمارهٔ ۸۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و اثرات آن بر دل و جان انسان می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری چون "رخ فتنه" و "زلفی آویخته"، زیبایی معشوق را به شکل بلایی می‌سازد که انسان را به شدت تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، اشاره به اینکه وجود معشوق برای دیگران مانند بلای خیر است، نشان می‌دهد که رغم مصیبت‌ها، عشق و زیبایی او همواره جاذبه دارد. شاعر در نهایت از توانایی خود در دعا و نیایش یاد می‌کند و ابراز می‌دارد که هیچ چیز دیگری جز عشق به معشوق برایش اهمیت ندارد.
ای تو را رخ فتنه و بالا بلادیده از تو فتنه بیند یا بلا
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات فرخنده و پر از چالش است، دیگران از تو برای خود دچار مشکل و دردسر میشوند.
زلفی از سر تا به پا آویختیهستی القصه ز سر تا پا بلا
هوش مصنوعی: زلفی که از سر تا پا آویزان کردهای، در واقع تو را دچار مصیبت و سختی کرده است.
خطت آغاز دمیدن می کندیک سر مو ماند از ما تا بلا
هوش مصنوعی: خط زیبای تو به مانند صبح تازهای است که درخشش آن جاذبهای دارد. حتی یک رشته موی تو نیز نشانهای باقی مانده از ماست که به بلای عشق اشاره دارد.
تو بلایی وز تو رستن عافیتعافیت خواهند مردم با بلا
هوش مصنوعی: مردم برای به دست آوردن آرامش و آسایش، از بلایایی که به شما مربوط میشود، فرار میکنند.
رو به هر راه آورم پیش آیدماز خیال قامتت صد جا جلا
هوش مصنوعی: به هر مسیری که میروم، یاد و خیال قامت تو در ذهنم میآید و در هر جا مرا میپاید.
تا به آن بالا بلا شد نام تودر دعا جامی نجست الا بلا
هوش مصنوعی: تا زمانی که نام تو در دعا بر زبان آمد، هیچ کس نتوانست به جز غم و اندوه، چیزی پیدا کند.