شمارهٔ ۹۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد افرادی می‌پردازد که ظاهراً در پی رهبری در راه spirituality هستند، اما عملاً شناخت و تجربه کافی ندارند. او به شیخی اشاره می‌کند که از لحاظ روحانی سرد و بی‌حالت است و می‌گوید که سلوک واقعی در وادی فقر و زخم‌خورده‌گان، به لاشه‌ای که در برابر اهل دل قرار دارد، مرتبط نیست. شاعر تأکید می‌کند که برای رسیدن به حقیقت و معرفت، باید در مسیر واقعی تلاش کرد و افزون بر این، به کسانی که فقط از دور به رهبری فکر می‌کنند و تنها به سطح ظاهری امور توجه دارند، بی‌اعتماد است. در نهایت، او بیان می‌کند که مریدانی که از معارف بی‌خبرند، بیشتر به خوشگذرانی و نوشیدن مشروبات پرداختند تا به عمق معارف روحانی.
ز شیخ چله نشین دور باش و چله ویکه هست چله وی سردتر ز چله دی
هوش مصنوعی: از مردانی که به عبادت و راز و نیاز میپردازند دوری کن، زیرا حال و هوای آنها سردتر از سرما و بیروحی زمستان است.
سلوک وادی خون خوار فقر چون آیدز لاشه ای که بود پیش اهل دل لاشی
هوش مصنوعی: راه و روشی که در فقر و سختی پیش میرود، مانند زخم و درد ناشی از رنجی است که از یک تن بیجان برای اهل دل بهجا میماند.
نشان چه می دهد از شاه بارگاه قدمنکرده یک قدم از شاهراه امکان طی
هوش مصنوعی: این بیت می‌گوید که کسی که هنوز هیچ قدمی در مسیر واقعی و ممکنات نزده، چگونه میتواند از ویژگیها و نشانههای پادشاهی و عظمت بگوید؟ یعنی شخصی که تجربهای ندارد و قدمی برنداشته، نمیتواند از واقعیتها و نشانههای عمیق زندگی آگاهی پیدا کند.
خیال بین تو که سودای رهبری داردز رهروان طریقت نه پای دیده نه پی
هوش مصنوعی: تو که در فکر رهبری هستی، نه آنچنان توانایی داری که دیدهات را به راهی بگذارید و نه آنچه لازم است برای پیشروی در این مسیر.
مجوی حالت مستان ز بانگ هی هی اوکه مرغ انس هوا می کند ازان هی هی
هوش مصنوعی: جستجوی حالتی شبیه به مستی از صدای "هی هی" او نکن، چرا که پرنده دوستی و نزدیکی از آن "هی هی" پرواز می‌کند.
ز خود نکرده سفر یک دو گام اما هستمعارفش یکی از روم و دیگری از ری
هوش مصنوعی: شخصی که سفر بسیار کوتاهی را تجربه کرده است، اما در دلش دانستههایی دارد که یکی از آنها از روم و دیگری از ری است.
به شیخ شهر ندارد ارادتی جامیمرید عشوه ساقی ست او و نشئه می
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر شیخ شهر هیچ احترامی برای کسی قائل نباشد، اما آن شخص تنها یک مرید است که به جذبه و زیبایی ساقی و لذت نوشیدن شراب اعتقاد دارد و از آن مست شده است. در واقع، او به جای توجه به مقام و موقعیت شیخ، به حال و هوای خود در اثر میگرازد.