شمارهٔ ۹۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای عاشقان و رندهای خراباتی می‌پردازد. شاعر از زاهدان و کسانی که در عالم مناجات و عبادت هستند، کنار می‌کشد و به کمال حسن عشق و زیبایی در هر چیز می‌نگرد. او لحظات زندگی را به عنوان فرصت‌های ارزشمند می‌بیند و در هر حالتی از طعم عشق و بلای آن لذت می‌برد. در این مسیر، شاعر و محبوب خراباتی‌اش با هم مشغول شراب‌نوشی و سلوک در طریق عشق هستند و از پیوند با صوفیان و زاهدان فاصله می‌گیرند. در کل، شعر حس عاشقانه و رندانه را به زیبایی منتقل می‌کند.
عاشق و رندم و خراباتیفارغ از زاهد مناجاتی
هوش مصنوعی: من عاشق و بازیگوش و از خود بیخود شدهام و از پیران زاهد و پرهیزگار دور هستم.
در شهود کمال حسن ازلکل شی ء اراه مرآتی
هوش مصنوعی: در دیدن تمام زیباییهای بیپایان، هر چیزی را همچون آینهای میبینم.
کل وقت اری محیاهلیس الا اعز اوقاتی
هوش مصنوعی: هر لحظهای که من زندگی میکنم، تنها ارزشمندترین لحظهها برای من هستند.
کل حال اذوق بلواهلیس الا اجل حالاتی
هوش مصنوعی: در تمام حالات زندگی، تنها در سختیها و مشکلات است که میتوانم طعم واقعی را بچشم.
در خرابات عاشقان شب و روزمن و آن دلبر خراباتی
هوش مصنوعی: در مکانهای پر از عشق و معاشرت، شب و روز من تنها در کنار آن محبوب و معشوقیام گذشت.
جرعه ای می کشیم و می کوشیمفی طریق الهوی کما یاتی
هوش مصنوعی: ما به آرامی جرعهای مینوشیم و سعی میکنیم در مسیر عشق پیش برویم، همانطور که باید.
با خراباتیان نشین جامیبگسل از صوفیان طاماتی
هوش مصنوعی: با دوستانی که اهل خراب و میخانهاند نشست و برخاست کن و از صوفیانی که فقط شعارهای روحانی میدهند، فاصله بگیر.