شمارهٔ ۹۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و اشتیاق سروده شده است. شاعر در میدان عشق به سرافرازی و شوقی عمیق اشاره می‌کند و خود را مانند گوی در بازی چوگان توصیف می‌کند که در این میدان عشق بازی می‌کند. او از شوقی شدید سخن می‌گوید که باعث می‌شود احساس کند که همه وجودش را دوست می‌دارد و می‌خواهد تنها با معشوقش بازی کند. همچنین به زیبایی و قداست معشوقش اشاره می‌کند و ارتباطی عمیق بین آسمان و زمین به تصویر می‌کشد. او در نهایت به بزرگی و اعتبار سلطانی اشاره می‌کند که نور محبت و مدارا را به همگان می‌دهد.
مرا بس بر سر میدان عشاق این سرافرازیکه روزی پیش چوگانت کنم چون گوی سربازی
هوش مصنوعی: عشاق در میدان عشق به من افتخار میدهند به قدری که روزی میتوانم تو را مانند یک توپ در میدان جنگ به چالشی بکشم.
چو سرها بر سر میدانت اندازند مشتاقانهمه تن سر شوم چون گوی از شوق سراندازی
هوش مصنوعی: زمانی که عاشقان در میدان جنگ، سرهای خود را به نشانه شوق بر زمین میاندازند، من نیز نخواهم ماند و به عشقشان به مانند گوی سرم را به دور میاندازم.
بود گوی سرم را با خم چوگان تو حالیبه یک چوگان چه باشد گر به حال گوی پردازی
هوش مصنوعی: اگر سر من گوی چمنی باشد و تو آن را با چوب بازی خود به حرکت درآوری، چه تاثیری دارد؟ وقتی که خود مهمانی در میانهٔ بازی هستی.
درین میدان فیروزه برآید مهر هر روزهبه شکل گوی زر باشد به چوگانیش بنوازی
هوش مصنوعی: در این میدان، هر روز آفتاب به مانند گوی طلا طلوع می‌کند و تو میتوانی با نواختن چوب به آن، زیباییاش را بیشتر جلوهگر سازی.
فلک می گوید اللهم سلم از قفای توچو رخش تیزگام اندر قفای گوی می تازی
هوش مصنوعی: آسمان می‌گوید: «خداوندا، از پشت تو سالم بگذر.» همانطور که اسب تندرو پشت سر گوی را دنبال می‌کند.
به تنهایی فکن گوی سرم را در خم چوگاندرین میدان نخواهم دیگری را با تو انبازی
هوش مصنوعی: در اینجا فردی بیان می‌کند که تصمیم دارد به تنهایی در میدان نبرد مبارزه کند و نیازی به همراه دیگری ندارد. او به طور قاطع اعلام می‌کند که نمیخواهد هیچ شخص دیگری را در این بازی یا رقابت همراه خود داشته باشد.
مکحل گشت چشم جامی از خاک سم اسپتچو چشم انجم از گرد سپاه شاه ابوالغازی
هوش مصنوعی: چشمم مانند چشمی که با کحل زینت یافته، از خاک سم اسب تو روشن و زیبا شده است، همچون چشمان ستارهها که در برابر گرد و غبار سپاه شاه ابوالغازی میدرخشد.
سپهر مکرمت سلطان حسین آن کز دل روشنکند با آفتاب معدلت چون صبح دمسازی
هوش مصنوعی: آسمان بخشندگیهای سلطان حسین چنان است که با دل روشنش مانند آفتاب عدالت، صبح را به خوبی و زیبایی آغاز می‌کند.
بقایش باد چندان کان درین کاخ پرآوازهکند با صور محشر نوبت ملکش هم آوازی
هوش مصنوعی: قرنها بر دوام و پایداری او افسوس نخورید، زیرا او به قدری بزرگ و مشهور است که با صدای بلند در این کاخ عظیم، روز قیامت هم به فرمانرواییاش اشاره خواهد کرد.