شمارهٔ ۹۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و تفاوت او را با دیگران مورد بررسی قرار می‌دهد. او از خط و خالی که از مشک بر جای مانده می‌گوید و شباهت آن به غزالی را که ندیده است، یاد می‌کند. اشاره به رخت خورشید و خط‌هایی که از آن به جا مانده، نشان‌دهنده زیبایی و روشنایی معشوق است. شاعر همچنین از خیال و شوقی که هر روز او را تحت تاثیر قرار می‌دهد، سخن می‌گوید و می‌گوید که با وجود دیدن معشوق به طور مکرر، هنوز هم شوقش افزون می‌شود. در نهایت، به اهمیت عشق و حالاتی که در کوی عشق بوجود می‌آید، اشاره می‌کند.
ز مشک تر خطی داری و خالیندیده از تو مشکین تر غزالی
هوش مصنوعی: تو از عطر خوش مشک بویی داری و حتی کسی هیچ خطی از تو ندیده که از زیباییات زیباتر باشد.
رخت خورشید وز هر جانبش خطکشیده از سواد شب هلالی
هوش مصنوعی: لباس خورشید را به تن دارد و از هر سو نشانههایی به شکل هلالی بر روی تاریکی شب نقش بسته است.
خیال آن میان می بندم آریبود با خویش هر کس را خیالی
هوش مصنوعی: من در خیالاتم آن عشق را در نظر دارم، زیرا هر فردی در دل خود یک خیال دارد.
ازان گل در نقاب غنچه مانده ستکه از روی تو دارد انفعالی
هوش مصنوعی: گلی که در پوشش غنچه باقی مانده، به خاطر زیبایی تو تأثیر گرفته است.
بود شوق تو افزون گرچه بینمتو را هر روز و گل را بعد سالی
هوش مصنوعی: علاقه و اشتیاق من به تو هر روز بیشتر می‌شود، حتی اگر هر روز تو را ببینم و گل را بعد از یک سال.
شود حالم دگرگون هر دم از توولی بی تو نیم در هیچ حالی
هوش مصنوعی: هر لحظه حال و روحیهام تحت تأثیر تو تغییر می‌کند، اما وقتی که تو در کنارم نیستی، هیچ احساسی ندارم و در هیچ وضعیتی آرامش ندارم.
به کوی عشق جامی لب فرو بندکه باشد هر مقامی را مقالی
هوش مصنوعی: در کوچه عشق، زوری به زبان نیاور و سکوت کن، زیرا هر مقام و جایگاهی داستان و شکل خاص خود را دارد.