شمارهٔ ۹۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف لحظاتی از عمر و زندگی می‌پردازد و بر لذت‌های زودگذر و مشکلات عشق تأکید دارد. شاعر به مخاطب خود یادآوری می‌کند که زمان گذراست و باید از لحظات خوش، به ویژه در کنار محبوب، بهره‌برداری کرد. او به موضوع خیانت و بدعهدی نیز اشاره کرده و می‌گوید که شهرت و قدرت دائمی نیست و باید به فقرا توجه کرد. نهایتاً، شاعر به درد و غم‌های پنهانی خود از جدایی و حسرت یاد می‌کند و تأکید دارد که زندگی برای غم و اندوه جایزه‌ای ندارد.
وقت گل می و مطرب دولتیست تا دانیدولتی چنین دریاب ای به دولت ارزانی
هوش مصنوعی: زمانی که گل و شراب و آواز مراقب وجود دارند، فرصت خوبی برای لذت بردن و زندگی کردن است. بدان که چنین خوشی و سرمستی را قدر بدان.
کیش کافران دارد نرگس تو کز مژگانکرده صد مسلمان را رخنه در مسلمانی
هوش مصنوعی: چشم های تو، که مانند نرگس است، میتواند کافران را با زیبایی خود فریب دهد و این زیبایی به قدری قوی است که باعث میشود حتی مسلمانان نیز به طور ناخودآگاه تحت تأثیر قرار گرفته و ایمانشان را تضعیف کنند.
در جفا کمر بستی عهد مهر بشکستینیک نیک بدعهدی سخت سست پیمانی
هوش مصنوعی: تو به عهد و پیمان وفا نکردی و با محبت خود به من بیوفایی کردی. این بیوفایی و سختی در عهد و پیمان، نشاندهنده سستی و ضعف در تعهد توست.
جاه و حشمت خوبی جاودان نمی ماندداد بینوایان ده پیش از آنکه نتوانی
هوش مصنوعی: پادشاهی و ثروت همیشه پایدار نیستند. به حال تهیدستان توجه کن، زیرا ممکن است روزی به این وضع دچار شوی که در آن نتوانی کاری انجام دهی.
می نشانم اندر دل مهر قامتت لیکندانم این نهال آخر بر دهد پشیمانی
هوش مصنوعی: من عشق و محبت تو را در دل خود میکاشتم، اما میدانم که این احساس ممکن است در آینده باعث پشیمانی شود.
می کنم ز هجرانت سینه چاک چون لالهوه که فاش خواهد داغ های پنهانی
هوش مصنوعی: به خاطر دوری تو، قلبم را مانند لاله میزنم و آه، که رازهای درونیام روزی آشکار خواهد شد و زخمهایم را نشان خواهد داد.
عرصه جهان جامی غصه ای نمی ارزدبهر بود و نابودش خویش را چه رنجانی
هوش مصنوعی: در دنیا، مشکلات و غمها ارزش چندانی ندارند و برای این که به خاطر خود و آسیب رساندن به دیگران دچار زحمت شویم، هیچ دلیلی وجود ندارد.