شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت بیان و احساس در موسیقی اشاره می‌کند. او می‌گوید که هنرمند باید ابتدا به زیبایی و احساس اشعارش توجه کند تا بتواند غم و درد را از دل شنونده بزداید. همچنین، تکرار و کثرت نغمات نباید باعث عدم ارتباط واقعی بین کلمات شود. در نهایت، هر چند ناظم تلاش کند تا اشعار را به هم بندد، اگر ملودی‌ها ناهنجار باشند، آن ارتباط از بین می‌رود.
مطرب خوش لهجه را حسن ادا باید نخستتا دمش از رشته جان عقده غم بگسلد
هوش مصنوعی: برای اینکه یک هنرمند خوب بتواند دلها را شاد کند و غمها را برطرف کند، ابتدا باید کلام و شیوه بیانش زیبا و دلنشین باشد تا بتواند جانها را نوازش کرده و غمها را از بین ببرد.
نی چنان کز کثرت تحریر و تکرار نغمدر میان هر دو لفظش از غزل دم بگسلد
هوش مصنوعی: نی به قدری در اثر تکرار و نوشتن مکرر نغمهها، در میان دو کلمهاش به گونهای میشود که غزل از هم جدا شود.
هر چه بربندد به هم ناظم به صد خون جگراو ز ناهنجاری الحانش از هم بگسلد
هوش مصنوعی: هرچه ناظم تلاش کند تا بینظمیها را سامان بخشد، باز هم صدای الحان ناهنجار او را از هم میپاشد و باعث رنجش خاطر او میشود.