شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که به ظاهر خود را دارای فضیلت و علم می‌دانند، اما در عمل از درون خالی هستند و تنها به لاف زدن مشغولند. شاعر به آنها یادآوری می‌کند که بهتر است به جای خودپسندی، از داشته‌های واقعی خود و آنچه در وجود خود دارند، بهره ببرند. به عبارتی، نباید فقط به ظواهر و القاب توجه کنند، بلکه باید به عمق و ارزش واقعی خود پی ببرند.
جاهل که لاف فضل زند کاش از نخستآن نقد را ز کیسه خود جست و جو کند
هوش مصنوعی: انسان جاهل که همیشه به bragging درباره فضائل خود می‌پردازد، ای کاش ابتدا به واقعیتها و تواناییهای خود نگاهی بیندازد و از خود بپرسد که آیا واقعاً چیزی در چنته دارد یا نه.
خر کی زند ز مایده عیسوی نفسگر زانکه سر به توبره خود فرو کند
هوش مصنوعی: خر اگر بخواهد برای خود غذای عیسوی بخورد، نمیتواند چون باید سرش را در کیسهای که خود دارد فرو کند.