شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به نقد رفتار و رفتارهای نادرست بزرگان و افراد صاحب مقام در جامعه می‌پردازد. شاعر می‌گوید که این افراد به جای مشغول شدن به امور مهم و بزرگی، در میانه تنگی فضا و مشکلات، تنها به فکر برتری‌طلبی و رقابت با یکدیگر هستند. اگر یکی به مقام بالاتری دعوت شود، دیگران به طمع کسب همان مقام، به او حمله می‌کنند و به اصطلاح «زبان تیغ» می‌کشند و در حقیقت، همدیگر را به زحمت می‌اندازند.
ای خواجه عقل بین که بزرگان شهر مابر خویشتن فضای جهان تنگ می کنند
هوش مصنوعی: ای آقای عاقل، ببین که افراد مهم و مشهور شهر ما چگونه برای خودشان محدودیتهایی در زندگی ایجاد می‌کنند.
گر فی المثل به مجلس صدر آورند رویهر یک به صدر مجلسش آهنگ می کنند
هوش مصنوعی: اگر به فرض در مجلسی کسی را به مقام بالا بیاورند، همه به او روی میآورند و به او توجه می‌کنند.
بهر گزی زمین که بود ملک دیگریتیغ زبان کشیده به هم جنگ می کنند
هوش مصنوعی: بر سر زمین و ملک دیگری، افراد با زبانهای تند و تیز به جنگ و جدل میپردازند.