شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از نوعی از افراد با شخصیت و با کرامت سخن می‌گوید که مانند پرنده‌ی افسانه‌ای عنقا نایاب هستند. او بر این باور است که افرادی که همت و تلاش دارند، باید از قناعت و رضایت به آنچه دارند، برخوردار باشند. اشاره می‌کند که در زندگی، خوشی و آرامش واقعی در غم و اندوه نمی‌توان یافت و باید به مضمون ناامیدی (یأس) توجه کرد تا از آن دوری گزید. به طور کلی، این شعر دعوت به رضایت و دوری از طمع و ناامیدی دارد.
جامی ارباب کرم نایاب چون عنقا شدنداهل همت را بود قاف قناعت فرض عین
هوش مصنوعی: افرادی که توانایی و تلاش دارند، در دنیای امروز به سختی پیدا میشوند، مانند پرنده افسانه‌ای عنقا. در عوض، در مسیر دستیابی به اهداف، قناعت و راضی بودن به آنچه داریم به عنوان اصل اساسی و واقعی ضروری است.
راح راحت نیست در جام غم انجام طمعکأس یأس از کف منه کالیأس احدی راحتین
هوش مصنوعی: راهی که برای رهایی و خوشی وجود دارد، در دنیای غم و اندوه همواره دشوار و ناهموار است. انتظار شیرینی و خوشی از زندگی، همچون نوشیدن جام یأس و ناامیدی است که باید آن را از دست داد. راستا را فراموش کن و به جای آن به دنبال راهی برای آرامش و راحتی باش.