شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و ارزش واقعی محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که تمام زیبایی‌ها و نعمت‌ها در مقایسه با وجود محبوب هیچ ارزشی ندارند. وقتی از نزدیک به محبوب نگاه می‌کند، متوجه می‌شود که او تمام زیبایی‌ها و حقیقت را در خود دارد و بقیه چیزها هیچ اهمیتی ندارند.
ای با رخت انوار مه و خور همه هیچبا لعل تو سلسبیل و کوثر همه هیچ
هوش مصنوعی: ای آنکه زیباییات همچون نور ماه و خورشید درخشان است، زیبایی تو به قدری بی نظیر است که تمام نعمت ها و خوشیهای دنیا در برابر آن هیچ اند.
بودم همه بین چو تیزبین شد چشممدیدم که همه تویی و دیگر همه هیچ
هوش مصنوعی: در زمانی که با دقت و تیزبینی به جهان نگاه کردم، متوجه شدم که تنها تو هستی و بقیه چیزها هیچ و بیارزشند.