شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از نی و شربت صحبت میکند و به بیان احساسات خود میپردازد. او میگوید اگر نی غنچه باغش طراوت بگیرد و شربت عیشش شیرینی پیدا کند، ولی اگر از خم سعادتم باده بدهند، در ساغرش رنگ غم و شقاوت خواهد گرفت. به نوعی، او در جستجوی شادی است اما در عین حال نگران غم در زندگی خود نیز هست.
نی غنچه باغ من طراوت گیردنی شربت عیش من حلاوت گیرد
هوش مصنوعی: هیچ گل و گیاهی در باغ من تازگی نمیگیرد و هیچ نوشیدنی خوشمزهای نمیتواند به شادی من افزوده شود.
از خم سعادتم اگر باده دهنددر ساغر من رنگ شقاوت گیرد
هوش مصنوعی: اگر در زندگیام خوشبختی به من نوشیدنی بدهد، در ظرف من تلخی و شقاوت پدیدار میشود.