شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر غم و اندوه شاعر است. او می‌گوید که هیچ سودی از طبل مرگ و فراخوان آن نمی‌برد و نام و مقام او نیز ارزشی ندارد. همه هوای او پر از افسوس شده و در این غم، حتی افسوس‌خوردن هم سودی ندارد. در کل، شاعر به بی‌فایده بودن غم و اندوه اشاره می‌کند.
با طبل اجل کوس نمی دارد سودصیت کی و کاووس نمی دارد سود
هوش مصنوعی: زمان مرگ با هیچ صدایی به خود نمیبالد و رنج و سودی از آن نمی‌برد. نام و آوازه کسی به این مساله ارتباطی ندارد و در نهایت، همه در برابر سرنوشت یکسان هستند.
زین غم همه انفاس من افسوس شده ستافسوس که افسوس نمی دارد سود
هوش مصنوعی: از این غم، تمام نفسهای من پر از افسوس شده است. افسوس که این افسوس هیچ فایدهای ندارد.