تناجی
جامی

شمارهٔ ۶۱

چون شب برسد ز صبح‌خیزان می‌باشچون صبح شود ز اشک‌ریزان می‌باش
آویز در آن که ناگزیر است تو راوز هرچه خلاف او گریزان می‌باش