شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی غم و بار سنگین فقدان است. شاعر می‌گوید که این غم هرگز از دلش خارج نمی‌شود و تا زمانی که زنده است، داغ این درد را با خود خواهد داشت. او همچنین بیان می‌کند که در روزی که این داغ را به خاک بسپارد، لاله‌ای از درونش بیرون خواهد آمد و ناله‌ای از دلش بلند خواهد شد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده‌ی همیشگی بودن غم و یاد عزیزان از دست رفته است.
ای برده غمت شادی صد ساله ز دلهرگز نرود داغ تو چون لاله ز دل
هوش مصنوعی: ای غم تو، شادی هزار ساله از دل من هرگز دور نخواهد شد و داغ تو مانند لاله همیشه در دل من باقی میماند.
روزی که به دل داغ تو با خاک برملاله ز گلم برآید و ناله ز دل
هوش مصنوعی: روزی که به خاطر عشق و غم تو از دنیا بروم، گل لاله‌ای از دل من بیرون میآید و صدای نالهام بلند میشود.