شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تجربه‌ی غفلت خود از وجود و حقیقت درونی محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که با وجود اینکه محبوب در عالم ظاهر و باطنش بوده، او متوجه این حقیقت نشده و همیشه در جستجوی او در جهان بوده است. در واقع، شاعر متوجه می‌شود که خود محبوب، تمام آنچه او به دنبالش بوده، بوده است.
در دیده عیان تو بوده‌ای من غافلدر سینه نهان تو بوده‌ای من غافل
هوش مصنوعی: من در چشمانت تو را به روشنی میدیدم ولی غافل بودم، در دل من تو به طور پنهانی وجود داری و من از آن بیخبر بودم.
از جمله جهان تو را نشان می‌جستمخود جمله جهان تو بوده‌ای من غافل
هوش مصنوعی: من در جستجوی نشانهای از وجودت در عالم بودم، غافل از اینکه خودت تمام عالم هستی بوده‌ای.