شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: شاعر از دلی پر از اندوه سخن می‌گوید و از محبتی دردناک یاد می‌کند. او با ابراز غم و اندوه ناشی از عشق، از سنگینی بار غم که به اندازه کوه است، شکایت می‌کند. در نهایت، او به رابطه‌اش با معشوق اشاره می‌کند و از اینکه دلداده اوست، دوباره از این غم و اندوه می‌کشد.
جانا ز تو تا به چند اندوه کشموین بار غم گران تر از کوه کشم
هوش مصنوعی: عزیزم، تا کی باید از طرف تو غم و اندوه بکشم؟ این بار غم که بر دوشم است، سنگینتر از کوه است.
دلدار اگر تویی و دلداده منماندوه کشم از تو و انبوه کشم
هوش مصنوعی: اگر تو معشوق من هستی و من عاشق تو، پس من از تو غمگین میشوم و به خاطر حضور تو دلتنگیهایم افزایش مییابد.