شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس غم و اندوه خود در نبود محبوب سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که با این حال که به جمع شادی و شادمانی نمی‌رود، همچنان به یاد محبوبش است و این اندوه روزهایش را تیره و تار کرده است. در واقع، عشق و یاد محبوب در دلش غمی عمیق به وجود آورده است.
این کاسه که من بی تو به لب می آرمنی از پی شادی و طرب می آرم
هوش مصنوعی: این کاسهای که من بدون تو به لب میآورم، به خاطر شادی و خوشی نیست.
چشم سیه تو روز من کرد سیاهروز سیه خویش به شب می آرم
هوش مصنوعی: نگاه تو باعث شد که روزم تاریک و غمانگیز شود؛ به همین دلیل، ناچارم شب را برای سیاهی روز خود انتخاب کنم.