شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در خواب خود به دختری با چشمان سیاه و زیبا مینگرد که چهرهاش مانند ماه میدرخشد. او در حال اشک ریختن است و با ناز میگوید: "چطور میتوانم مانند تو اندازه و صفات زیبایت را داشته باشم؟"
آمد سحری به خوابم آن قره عینتابان ز دو زلف او دو رخ کالقمرین
هوش مصنوعی: در سحرگاه در خواب دیدم آن چشمهای سیاه و درخشان را که با دو زلفش، چهرهاش همچون ماه شبتاب میدرخشید.
می ریخت ز دیده اشک و می گفت به نازجامی چونی علی مقاسات البین
هوش مصنوعی: او اشک میریخت و با ناز میگفت: جامی چه نیکو است! ای علی، تو چگونه به جدایی نرمیدی؟