شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از خداوند میخواهد که راهی به سوی مقصودش نشان دهد. او میگوید که آرزوی دلش به سمت کعبه و معبد است و بدون خدا، هیچگونه شغلی برایش خوشایند نیست. او از خدا میخواهد که او را به کاری مشغول کند که فراغتی از دیگران داشته باشد.
یا رب سوی مقصدم ره سیر بدهمقصود دلم ز کعبه و دیر بده
هوش مصنوعی: ای خدا، به سوی هدفم راهی بگشا و خواستهام را از کعبه و آتشکده (مکانهای مقدس) پر کن.
با غیر تو شغل ناگوار است مراشغلی با خود، فراغی از غیر بده
هوش مصنوعی: با دیگری زندگی برایم دشوار است، تنها با خودت میتوانم آرامش پیدا کنم، پس از دیگران به من طعمی از آسایش بده.