شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر به اهمیت هویت واقعی انسان اشاره شده است. اگر کسی در محیطی ذلت‌آور و بی‌ارزش باشد، حتی اگر به ظواهر و خودنمایی بپردازد، همچنان رسوا و بی‌مقدار خواهد بود. به عبارت دیگر، صرفاً ظاهر و فخر فروشی نمی‌تواند جایگاه واقعی انسان را در نظر دیگران تغییر دهد و او باید به اصل و باطن خود اهمیت دهد.
گر خاک سر کوی مذلت باشیرسوا شده شهر و محلت باشی
هوش مصنوعی: اگر در خاک و سرزمین ذلت زندگی کنی، رسوایی تو بر شهر و محلهات سایه میافکند.
به زانکه به زرق و خودنمایی صد سالشایسته هفتاد و دو ملت باشی
هوش مصنوعی: بهتر است که به جای فریب و خودشیفتگی، شایستگی و لیاقت واقعی خود را پیدا کنی، حتی اگر برای این کار نیاز به زمان بیشتری داشته باشی.