شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و تنوع گل‌ها و پرندگان اشاره می‌کند که هر یک به خاطر عشق و شوق به محبوبی خاص به رنگ و آهنگ خاصی در آمده‌اند. همچنین، از اندوه محبوب در کوه‌ها گفته می‌شود و ناله‌های دردناک از دل سنگ‌ها به گوش می‌رسد. به طور کلی، این شعر حس عمیق عشق و غم را به تصویر می‌کشد.
ای از تو به باغ هر گلی را رنگیهر مرغی را ز شوق تو آهنگی
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر تو، هر گل در باغ رنگی دارد و هر پرندهای از شوق تو آهنگی زیبا میخواند.
با کوه از اندوه تو رازی گفتندبرخاست صدای ناله از هر سنگی
هوش مصنوعی: کوه به خاطر اندوه تو با من سخن گفت و از هر سنگی صدای ناله بلند شد.