شمارهٔ ۱۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته می‌پردازد که اگر انسان نتواند غم‌های خود را ترک کند و آرزوی حیات جاودان را نداشته باشد، آینده‌اش تحت تأثیر گذشته‌اش خواهد بود. او از ما می‌پرسد که در گذشته چه کرده‌ایم که بخواهیم در آینده تغییر کنیم. به عبارتی، تغییر و بهبود در زندگی مستلزم رها کردن غم‌ها و توجه به حال و آینده است.
نی ترک وجود غم فزاینده کنینی آرزوی حیات پاینده کنی
هوش مصنوعی: نه میتوانی درد و غم را از دل بیرون کنی، نه میتوانی آرزوی زندگی ابدی را در سر بپرورانی.
آینده عمر خواهی از رفته فزوندر رفته چه کردی که در آینده کنی
هوش مصنوعی: برای اینکه در آینده زندگی بهتری داشته باشی، باید به اعمال و تصمیمات گذشتهات نگاه کنی و بفهمی که چه کارهایی را انجام دادی و از آنها چه چیزهایی آموختی.