شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و ارادت عمیق به پیامبر (ص) اشاره دارد. شاعر، با ابراز محبت و احترام به پیامبر، از باران رحمت و نعمت‌هایی که او بر عاشقان نازل کرده سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که هیچ شخصی نتواند در حریم پیامبر وارد شود و همچنین عشق او به پیامبر هرگز از جانش زوال نخواهد یافت. شاعر با بیان حالتی از درد و شوق، نشان می‌دهد که عشق به پیامبر برایش بسیار ارزشمند و مهم است و حتی اگر در رنج باشد، این عشق او را سرزنده نگه می‌دارد.
ای نامزد به نام تو درنامه قبولیا ایها النبی و یا ایها الرسول
هوش مصنوعی: ای معشوق من، در نامهام به نام تو اشاره کردهام، یا ای پیامبر، یا ای فرستاده خدا.
باران رحمتی تو که از آسمان جودبر عاشقان تشنه جگر کرده ای نزول
هوش مصنوعی: باران توفیقی است که از آسمان نازل شده و به دلهای عاشقانی که تشنه محبت و رحمتاند، زندگی میبخشد.
کی در حریم حرمت جاه و جمال توهر یاوه گرد را رسد اندیشه دخول
هوش مصنوعی: در حریم و محفل تو که پر از زیبایی و احترام است، هیچ کس جرات ورود و خیال باطل را ندارد.
حاشا که از تو روی نتابم خلیل وارچون نیست آفتاب تو را آفت افول
هوش مصنوعی: هرگز از تو رویی نمیگردانم، چون مانند خلیل (ابراهیم) نیکوکار نیستی، و روشناییات مانند خورشید نیست که با افولی کمفروغ شود.
هر چند رفت طاقتم از جان و جان ز تنوالله لیس حبک عن مهجتی یزول
هوش مصنوعی: هرچند که طاقت من به پایان رسیده و جانم از تن خارج میشود، اما بدان که عشق تو از دل و جان من هرگز به پایان نخواهد رسید.
گر کاذب است دعوی عشق تو بهر چیستفی عینی البکاء و فی جسمی النحول
هوش مصنوعی: اگر دروغین است ادعای عشق تو، پس برای چه است این اشک در چشمانم و لاغری در جسمم؟
در سر هوای عشق تو جامی کشیده استسر در گلیم فقر به پیغوله خمول
هوش مصنوعی: در دل آرزوی عشق تو، نوشیدنیای آماده شده و در حالتی از فقر و نومیدی به سر میبرم.