شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و دلتنگی می‌پردازد. شاعر از زیبایی و ویژگی‌های معشوق خود می‌گوید و عواطف عمیقش را به تصویر می‌کشد. او به تاثیرات منفی جدایی اشاره دارد و از خداوند درخواست می‌کند که یا او را به حالت اولیه‌اش برگرداند یا طریقی برای وصال مهیا کند. شاعر در عین حالی که از عشق سخن می‌گوید، احساس درد و حسرت را نیز بیان می‌کند.
از لعل تو عمت العطایاوز زلفت تو دامت البلایا
هوش مصنوعی: از زیبایی لبانت نعمتهای فراوانی به ما رسیده و با موهایت مشکلات و سختیها ادامه پیدا کرده است.
بی پیروی سگان کویتصارت خطواتنا خطایا
هوش مصنوعی: اگر بدون پیروی از سگان کوی تو حرکت کنیم، قدمهایمان به خطا خواهد رفت.
بی روشنی فروغ رویتاضحت غدواتنا عشایا
هوش مصنوعی: بدون روشنایی و درخشش چهرهات، صبحها و شامهایمان تاریک و بیروح است.
شهرت طلبان نامجو رایاد تو نشانده در زوایا
هوش مصنوعی: افرادی که به دنبال شهرت هستند، نامتو را در گوشه و کنارها یادآوری کردهاند.
پای طلبم به ره شکستیمطلوب تو زین چه بود آیا
هوش مصنوعی: من برای رسیدن به تو در مسیر طلب خود قدم برداشتم و اینجا به تو میگویم که چرا از من دور شدی؟ چرا هر چه تلاش میکنم به هدفم نمیرسم؟
یا پای مرا درست گردانیا سوی من شکسته پاآ
هوش مصنوعی: یا مرا به راه راست هدایت کن، یا اگر نمیتوانی، حداقل مرا به سمت خودت بیاور.
داد دل جامی از جداییستداد دل او بده خدایا
هوش مصنوعی: دل من از جدایی شکسته و مملو از غم است، ای خدا، این درد و اندوه را به او بده.