شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف مقام و منزلت خاکساران (مردم عادی) در برابر تاجداران و بزرگان می‌پردازد و نشان می‌دهد که خاکساران در نزد عشق و لطف خداوند با اهمیت‌تر از قدرت‌مندان هستند. شاعر به زیبایی‌های عشق و محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که آرامش او در موهای معشوق نهفته است. او به فضل و رحمت خدا اشاره می‌کند و از عیب‌جویی بی‌خردان انتقاد می‌کند. در نهایت، شاعر به اهمیت فقر و سادگی در زندگی اشاره دارد و بیان می‌کند که در مقابل جلال و شکوه سلطنت‌طلبانه، ارزش‌های واقعی و انسانی باید مورد توجه قرار گیرد.
بر آستان تو عزیست خاکساران راکه نیست تخت نشینان و تاجداران را
هوش مصنوعی: در درگاه تو، خاکیان و بینوایان به حرمت وجود تو جا دارند، چرا که کسانی که در مقام و قدرتند، در حقیقت ارزشی ندارند و بیاهمیتاند.
به بیقراری زلفت گرفته ایم قرارقرارگاه جز این نیست بیقراران را
هوش مصنوعی: ما در آرامش و سکونت زلفهای بیقرار تو، بیقراری را احساس کردهایم و این تنها حالتی است که برای بیقراران وجود دارد.
ز باغ لطف تو بینیم تازه گلبرگیجمال غنچه دهانان و گلعذاران را
هوش مصنوعی: از باغ محبت تو، تازهترین گلبرگها و زیبایی‌های غنچهها و گلها را میبینیم.
گناه آینه فضل و رحمت است ای شیخمبین به چشم حقارت گناهکاران را
هوش مصنوعی: ای شیخ، آینه نشاندهندهی فضل و رحمت است و این گناهان، نشاندهندهی نگاه حقارتآمیز به گناهکاران است.
میار بی خردان را به روی عیب نهانکه تاب حکم محک نیست کم عیاران را
هوش مصنوعی: به افرادی که بیخود و نادان هستند، عیبهای پنهان را نشان نده؛ زیرا این افراد ظرفیت درک حقایق بزرگ را ندارند و نمیتوانند با واقعیتها روبهرو شوند.
سپه به مصطبه بردندی ار خبر بودیز ذوق سلطنت فقر شهریاران را
هوش مصنوعی: اگر خبر از لذتهای سلطنت فقر شهریاران داشتند، سپاه را به مصطبه (محل برگزاری مراسم) میبردند.
ز فیض خاطر جامی نجست بهره حسودگیاه خشک ندانست قدر باران را
هوش مصنوعی: از نعمت دل، جامی نمیتواند به دست آورد که حسود، به زندگی خشک و بیحاصلی خود ارزش باران را نمیداند.