شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: این اشعار به موضوع عشق و دلتنگی می‌پردازند. شاعر از عشق حقیقی و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که تنها دیدن چهره معشوق است که می‌تواند آرامش‌بخش خاطر و دل باشد. او همچنین به درد و رنج ناشی از دوری معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که محنت‌های عشق، سخت‌تر از هر چیز دیگری است. در نهایت، شاعر می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند حقیقت عشق را به درستی بیان کند و باید در دل خود نگه‌داریم.
یا انیس القلوب فی الخلواتبک تأوی الوحوش فی الفلوات
هوش مصنوعی: ای همدم دلها در تنهاییها، به واسطه تو جانوران در بیابانها آرامش مییابند.
تا نگردد رخ تو قره عینلا تقر العیون فی الصلوات
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهرهٔ زیبای تو نمایان نشود، چشمها در نماز آرامش نخواهند یافت.
می هر نشئه نشوه ای داردنشوة العشق اطیب النشوات
هوش مصنوعی: هر نوع نوشیدنی خاصیت و مزهای دارد، اما شوق و لذت عشق از همه آنها بهتر و خوشمزهتر است.
بار عشق تو پشت ما خم کردلا مرور الشهور والسنوات
هوش مصنوعی: عشق تو بار سنگینی است که بر دوش ما قرار گرفته و در گذر زمان ما را خم کرده است.
درد هجر تو اشک ما خون کردلا مضی العشی والغدوات
هوش مصنوعی: درد دوری تو باعث شد که اشکهای ما مانند خون جاری شود، نه در بعدازظهرها و نه در صبحها.
رود از دل حدیث عشق به دلنه اسانید دارد آن نه روات
هوش مصنوعی: رودخانهای که از دل جاری میشود، داستان عشق را به دل میرساند؛ این داستان هیچ آسانی ندارد و راویان آن هم ندارند.
نیست جامی نوشتنی غم عشقنامه طی کن بسوز کلک و دوات
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که هیچ جامی برای نوشتن غم عشق وجود ندارد، بنابراین باید نامه را بسوزانی و قلم و دوات را کنار بگذاری. یعنی بهتر است از نوشتن غم و اندوه عشق دست بکشی و به جای آن، به زندگی و احساسات دیگر توجه کنی.