شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: این شعر به عواطف ناامیدی و حسرت شاعر اشاره دارد. او از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که خانه دلش به خاطر محبوبش خراب شده و جانش تحت تاثیر او دچار تشویش گشته است. شاعر اشاره می‌کند که افراد دیگر نیز به خاطر بی‌خوری و بی‌خوابی به نوعی تحت تاثیر او قرار گرفته‌اند. همچنین، با وجود اینکه موهایش سفید و چهره‌اش خونی شده، همچنان نسبت به محبوبش احساس وابستگی دارد. او به تاثیر عمیق عشق بر دل‌های دیگران و اینکه واژه‌ها و شعرهایش تحت تاثیر محبوبش قرار دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، نوشته‌هایش به عنوان پاسخی به دشنام‌ها و تنش‌های عاشقانه تعبیر می‌شود.
خانه دل خراب کرده توستچشمه جان سراب کرده توست
هوش مصنوعی: دل و روح من به خاطر تو ویران شده است و تو باعث شدهای که سرچشمهی زندگیام به بیهودگی تبدیل شود.
خورد را چشم او ندیده به خوابهر که بی خورد و خواب کرده توست
هوش مصنوعی: هر کسی که خواب و خوراک را نداشته باشد، چشم او به زیباییها و لذایذ دنیا نخواهد افتاد.
زاشک نومیدی و نم حسرتدیده تر پر آب کرده توست
هوش مصنوعی: از اشکهای ناامیدی و حسرت، چشمان تو پر از آب شده است.
گرچه مویم سفید گشت چو شیرچهره از خون خضاب کرده توست
هوش مصنوعی: با اینکه موهایم مثل شیر سفید شده، ولی چهرهام به خاطر خون رنگی است که شما بر آن زدهاید.
تا تو رند و شرابخواره شدیدل خلقی کباب کرده توست
هوش مصنوعی: زمانی که تو به شوق و خوشگذرانی و نوشیدن مشغول شدی، دل های بسیاری از مردم پریشان و آشفته شده است.
چشم گریان من ز عکس لبتساغر پر شراب کرده توست
هوش مصنوعی: چشم من که پر از اشک است، به خاطر تصویر لبهای تو، گویی پر از شراب شده است.
جامی و شعر خوش توو دشنامشعرهایش جواب کرده توست
هوش مصنوعی: شعرهای تو با زیبایی و لطافتشان، به بدگوییهایی که دیگران درباره شعرها دارند، پاسخ میدهند.