شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند از محبت و زیبایی او بگذرد. او اشاره می‌کند که هر کس زیبایی او را ببیند، متوجه ارزش و قیمت او می‌شود که از هر چیز دیگر بالاتر است. شاعر همچنین به این نکته می‌پردازد که حتی اگر موانع زیادی در راه دیدار معشوق وجود داشته باشد، نازکی و ظرافت او بزرگ‌ترین مانع است. در پایان، شاعر به دعا و آرزوهایی که در دل دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی در زندگی او، به یاد معشوق و بوی اوست.
هیچ کس نیست که حیران شده روی تو نیستروی در سجده محراب دو ابروی تو نیست
هوش مصنوعی: هیچ‌کس وجود ندارد که در برابر زیبایی تو شگفتزده نشده باشد و هیچ‌کس نیست که در عبادت و پرستش به سجده نیفتاده باشد، زیرا زیبایی ابروان تو مانند محراب عبادت است.
هرکه بر طرف بناگوش تو آن طره بدیدگفت نقد دو جهان قیمت یک موی تو نیست
هوش مصنوعی: هر کسی که آن رشته مو را که در کنار گوش توست ببیند، خواهد گفت که ارزش تمام دنیا، به اندازه یک تار موی تو نیست.
تو به هرجا که چنین جلوه کنان می گذرینظری نیست که از هر طرفی سوی تو نیست
هوش مصنوعی: هر کجا که تو با این زیبایی و جلوهگری عبور میکنی، نگاهها به سمت تو جلب می‌شود و همه از هر طرف به تو توجه دارند.
زانچه در وصف قد سدره و طوبی گویندنکته ای نیست که در قامت دلجوی تو نیست
هوش مصنوعی: هر آنچه درباره زیبایی درختان سدره و طوبی گفته می‌شود، در زیبایی قامت دلنشین تو، نکتهای نیست که وجود نداشته باشد.
گو مده دامن گل را به کفم باد صباچه کنم پیرهنی را که در او بوی تو نیست
هوش مصنوعی: باد صبا دامن گل را به من نده، چون نمیدانم با لباسهایی که بوی تو را نمیدهند، چه کنم.
گرچه صد مانعم از دولت دیدار توهستهیچ مانع بتر از نازکی خوی تو نیست
هوش مصنوعی: هر چند که موانع زیادی برای دیدار تو وجود دارد، اما هیچ مانعی بدتر از لطافت و نازکی خودت نیست.
گشته هر موی زبانی به دعا جامی رابر تنش نیست زبانی که دعاگوی تو نیست
هوش مصنوعی: هر رشته مویی حرفی میزند و به دعا اشاره می‌کند، اما جامی که بر تن اوست، زبانی ندارد که دعاگوی تو باشد.