شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف سفر صوفی به خرابات (محل رندان) می‌پردازد. او از آفت‌های دنیا به مأمنی می‌رود که در آن آرامش یابد. عمر خود را در جستجوی می و معشوق از دست داده و حالا به دنبال تلافی گذشته‌هاست. با نعلین (پاپوش) که به دو طرف پایش بسته، به مانند حضرت موسی در هنگام مناجات، به سوی خداوند می‌رود. شاعر تأکید می‌کند که طواف در کوی مغان (محل رندان و اهل عشق) او را به درک مقامات معنوی هدایت می‌کند. او همچنین به چالش‌های وجودی و تلاش برای پاکسازی دل از اضافات اشاره می‌کند و در نهایت، با تشبیه خود به شخصی که در تاریکی به سوی میکده می‌رود، نشان می‌دهد که این سفر با نور کرامات و تجربیات عرفانی همراه است.
صوفی ز خانقه به خرابات می رودزآفتکده به مأمن آفات می رود
هوش مصنوعی: صوفی از مکان خود به محلی می‌رود که برای او رفع خطرها و مشکلات فراهم کرده است. او از جایی که آفتها و مشکلات وجود دارد، به جای امنی می‌رود تا از آنها دور شود.
عمر عزیزبی می و معشوق فوت کرداکنون پی تلافی مافات می رود
هوش مصنوعی: عمر گرانبهای او در زیر سایهی شراب و عشق معشوق سپری شده و اکنون برای جبران روزهای گذشته و پشیمانیهایش به دنبال راهی میگردد.
نعلین هر دو کون کشیده ز پای سعیموسی صفت به طور مناجات می رود
هوش مصنوعی: نعلین به معنای کفشهای سادهای است که به پا میشود و در اینجا به نشانه تلاش و کوشش شخصی شبیه به موسی به کار رفته است. این شخص در حال نجوا و ارتباط خاصی با خداوند است و این ارتباط به گونهای است که انگار تمام دقت و انرژی خود را صرف آن کرده است. در واقع، از پاها به عنوان نمادی از تلاش و حرکت به سمت الهیات و تعالی یاد میشود.
ما را طواف کوی مغان یاد می دهدهر جا سخن ز سیر مقامات می رود
هوش مصنوعی: ما را یاد می‌دهد که در هر جا که صحبت از سیر و سلوک و مراحل معنوی میشود، به دور کوی مغان گردش کنیم و به آنها مراجعه کنیم.
هر دم بلای نفی سوی بحر نیستیدل بهر شست و شوی اضافات می رود
هوش مصنوعی: هر لحظه مشکلی که به سوی دریاى نیستى می‌رود، دل برای پاکسازی و رهایی از بارهای اضافى در حال تلاش است.
وانگه درون زورق الا گرفته جایپاک از همه به ساحل اثبات می رود
هوش مصنوعی: سپس درون قایق، جای پاکی از همه چیز، به ساحل امن و مطمئن میرسد.
جامی رود به میکده شب بی چراغ و شمعاین راه را به نور کرامات می رود
هوش مصنوعی: جامی به میکده می‌رود در تاریکی شب، بدون چراغ و شمع. اما او در این مسیر به لطف و کرامات، نور و روشنی پیدا می‌کند.