شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها، شاعر از درد و زخم‌هایی که از عشق و فراق معشوق بر دل دارد، سخن می‌گوید. او می‌نالد و احساس می‌کند که زخم‌ها و دردها هر لحظه از رابطه‌اش با معشوق ناشی می‌شود. همچنین اشاره‌ای به زیبایی و خوشبویی معشوق دارد که حتی پس از مرگ نیز در یادها باقی می‌ماند. در نهایت، شاعر به عشق خالص و پاک اشاره کرده و آن را منبعی از شوق و شادی می‌داند.
ناله دردناک می آیدزین دل چاک چاک می آید
هوش مصنوعی: از دل پاره پاره و شکسته، صدای نالهای دردناک به گوش میرسد.
چون ننالد که هر دم از تو بر اوزخمهای هلاک می آید
هوش مصنوعی: اگر او هر لحظه از تو زخمهای کشندهای دریافت می‌کند، چرا ناله کند؟
می نهی پابه خاک و بوی خوشتتا قیامت ز خاک می آید
هوش مصنوعی: تو پای خود را بر روی خاک میگذاری و بوی خوشی که از تو ناشی می‌شود، تا قیامت از همین خاک خواهد آمد.
از تن هر شهید در راهتبانگ روحی فداک می آید
هوش مصنوعی: از بدن هر شهید که در راه تو جان داده است، صدایی به گوش میرسد که می‌گوید: جانم فدای تو.
مرغ دل در شکنجه زلفتدمبدم در طپاک می آید
هوش مصنوعی: پرندهی دل من به خاطر زیبایی و پیچیدگی موهایت، هر لحظه در حال غم و اندوه است.
به حریم در تو دزد خیالشب به صد ترس و باک می آید
هوش مصنوعی: در شب، دزد خیال به درگاه تو میآید و به همراه خود ترس و نگرانی را به همراه دارد.
یار پاک است جامی و سخنتاز سر عشق پاک می آید
هوش مصنوعی: دوست من دل پاکی دارد و حرفهایت از عشق خالصانه سرچشمه میگیرد.