شمارهٔ ۲۲۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به عشق و دوری از معشوق می‌پردازد. او بیان می‌کند که اگر محبوبش بی‌توجهی کند، درد و رنج او ادامه خواهد داشت. توصیفاتی از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دل شاعر وجود دارد، از جمله اشاره به زرد و لاغر بودن معشوق به خاطر دوری و غم. او همچنین به تمثیل‌هایی از ناز و لطافت محبوب اشاره می‌کند و از تحولاتی که وجود او در زندگی‌اش ایجاد می‌کند، سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که عشقش به معشوق باعث بقا و زندگی او خواهد شد، حتی پس از مرگ.
اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شدز دیده خوردن خونم مدام خواهد شد
هوش مصنوعی: اگر از شراب شگفتانگیز تو بهرهمند نشوم، پس همواره از چشمانم خون خواهی خورد.
چنین که لاغر و زرد است ز ابرویت مه نوچو یک دو هفته برآید تمام خواهد شد
هوش مصنوعی: اگرچه ابرویت شبیه ماه نو و لاغر و زرد به نظر میرسد، اما این حالتی موقتی است و به زودی تغییر خواهد کرد و به حالت بهتر و کاملی خواهد رسید.
ستون تیر خود از خانه دلم چو کشیخیال قد تو قایم مقام خواهد شد
هوش مصنوعی: وقتی به یاد تو در دل خود تکیه میکنم، احساس میکنم که زیبایی و قامت تو به صورت نمادینی در خانهی دل من قرار میگیرد و همیشه در آنجا خواهد ماند.
چو دایه بر لبت انگشت زد بشارت دادکه خوش عبارت وشیرین کلام خواهد شد
هوش مصنوعی: مانند پرستاری که بر لب بچه انگشت میزند، خبر خوشی میدهد که تو به زودی انسانی خوشبیان و شیرینزبان خواهی شد.
همی نمود ز قدت هنوز نازده گامکه همچو کبک دری خوش خرام خواهد شد
هوش مصنوعی: او همچنان با وقار و ناز قدم برمیدارد، به طوری که زیبایی و جذابیتش مانند کبک دری است که به آرامی و با زیبایی حرکت می‌کند.
غزال وار رمیدی ز من نمی دانمکه طبع سرکش تو باکه رام خواهد شد
هوش مصنوعی: تو مانند غزال فراری از من دور شدهای و نمیدانم که چه چیزی میتواند طبیعت سرکش تو را آرام کند.
وجود خاکی جامی ز شوق مجلس توپس از وفات صراحی و جام خواهد شد
هوش مصنوعی: وجود خاکی انسان، پس از مرگ و در زمانهای که یاد تو در دل باقی مانده، مانند یک جام پر از شوق و عاشقانه در مجلس تو خواهد شد.