شمارهٔ ۲۵۰

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد ناشی از آن است. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که بیشتر بر او سخت نگیرد، زیرا او به شدت از غم رنج می‌برد. او بر زیبایی و رحمت معشوق تأکید می‌کند و از زخم‌هایی که در عشق خورده، سخن می‌گوید. شاعر حسرت عشق را به تصویر می‌کشد و از وفور احساساتش می‌گوید، از شکیبایی که در سایه معشوق انتظار دارد و از تحمیل هجرت بر جان خود به عنوان یک پیر دردمند یاد می‌کند. او از معشوقش درخواست رحم و نیک‌نوازی دارد.