شمارهٔ ۲۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و هوای عید و شادی عاشقان می‌پردازد. شاعر از زیبایی ماه و خوشی‌هایی که عید به همراه دارد، سخن می‌گوید. همچنین، به نقد خودفروشی و عیب‌جویی می‌پردازد و تأکید می‌کند که باید انسان‌ها را از عیب‌هاشان پاک کرد. او بر این باور است که عارف واقعی باید خاموش و سر به زیر باشد و در جستجوی حقیقت تلاش کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت تلاش و کوشش تأکید می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که هرگز نباید از زحمات دست کشید، حتی اگر به نظر برسد که تلاش بی‌فایده است.
برکنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان رامژده ایام عید آمد به گوش
هوش مصنوعی: در کنار آسمان که مانند سر طاس است، هلال ماه به شکل انگشت عاشقان در آمده و بشارت روزهای عید به گوش میرسد.
ماه نورابا شفق دانی قران بهر چه بودعید شد یعنی ز جام زر شراب لعل نوش
هوش مصنوعی: ماه با رنگ شفق مانند قرآن زیباست، عید زمانی است که از جام طلایی شراب گرانبها بنوشی.
میفروشی هر چه هست از خودفروشی بهتر استچند عیب میفروشان می کنی ای خودفروش
هوش مصنوعی: بهتر است که آدم هرچه دارد را برای فروش بگذارد تا اینکه خود را به فروش برساند، چون در این دیدن عیوب و نقصهای فروشنده بیشتر به چشم میآید.
پرده از عیب کسان برداشتن نبود هنرگر نیاری پاک شستن عیبشان باری بپوش
هوش مصنوعی: اگر توانایی پاک کردن عیوب دیگران را نداری، بهتر است عیبهایشان را فاش نکنی. این کار هنر نیست و نشاندهندهی بینظمی در اخلاق است.
هرزه گویی و جهانگردی نه کار عارف استکیست عارف رهرو بنشسته گویای خموش
هوش مصنوعی: گفتن حرفهای بیمقدار و سفر به دور و بر، کار عارف واقعی نیست. عارف حقیقی کسی است که در مسیر حقیقت قرار دارد و بیشتر به سکوت و تعمق می‌پردازد تا به سخنوری.
گرچه نتوانی به کوشش دامن جانان گرفتکاهلی بگذار چندانی که بتوانی بکوش
هوش مصنوعی: اگرچه نمیتوانی با تلاش خود به محبوب دسترسی پیدا کنی، اما لااقل سعی کن به اندازهای که میتوانی کوشش کنی و از انجام دادن آن کوتاهی نکن.
جامی از خامی به هرآتش ز سر بیرون مشودیگ مرد پخته بعد از سالها آید به جوش
هوش مصنوعی: هرگز از اشتباهات گذشته دور نشوید؛ در هر مرحلهای از زندگی، اگر فردی ناپخته باشید، ممکن است هنوز نتوانید به کمال و درک واقعی برسید. مانند یک دیگ که پس از سالها پختگی، به جوش میآید و آماده استفاده میشود.