شمارهٔ ۲۸۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر آرزوی برگزاری مجلسی دارد که در آن هیچ گونه دعوا یا نزاعی نباشد و همه به وحدت دست یابند. ساقی‌ها از یک سو، جام‌های شراب را پر می‌کنند و مطرب‌ها از سوی دیگر، دور هم می‌رقصند. در این مجلس، حتی تنگدستان نیز بدون انتظار به خوشی می‌رسند و می‌پرستان پیامدهای بی‌وقفه‌ی خوشی را تجربه می‌کنند. شاعر به زیبایی توصیف می‌کند که چگونه خورشید و ماه در این مجلس به طرز بی‌نظیری به هم می‌پیوندند. او اشاره می‌کند که هیچ کس چنین تجلی باشکوهی را ندیده است. همچنین، با تصویر جالبی از پیمانه و جام، به خوشی و فراوانی می‌پردازد و بیان می‌کند که کسی که در فقر و فناست، با آستین پاره و حالتی محقر، می‌تواند در این مجلس جایی داشته باشد.
مجلسی خواهم تهی از صلح و خالی از نزاعاهل وحدت کرده در وی نقش کثرت را وداع
هوش مصنوعی: من میخواهم مجلسی برپا کنم که در آن خبری از صلح و درگیری نباشد و دوستانه و همدلانه، یاد کثرت و تفرقه را فراموش کرده باشند.
ساقیان از یک طرف پر ساخته جام شرابمطربان از یک طرف برداشته دور سماع
هوش مصنوعی: میگویند که ساقی‌ها از یک سو، جام پر از شراب را آماده می‌کنند و در سمت دیگر، نوازندگان مشغول برداشتن سازهای خود هستند تا دور هم به شادی و رقص بپردازند.
تنگدستان را میسر دولتی بی انتظارمی پرستان را مهیا عشرتی بی انقطاع
هوش مصنوعی: ناتوانان به طور ناگهانی به ثروتی دست پیدا می‌کنند و کسانی که به خدایان و نعمتهای زندگی ایمان دارند، به شادی و خوشی مداوم دست مییابند.
می بود خورشید و ساغر ماه در دور فلککس ندیده ست اینچنین خورشید و مه را اجتماع
هوش مصنوعی: در آسمان، خورشید و ماه در یک جمع خاص به هم نزدیک شدهاند، به گونهای که هیچکس این را ندیده است.
چون نهم خورشید نام می که در وقت طلوعصد چو خورشیدش نماید مضمحل تحت الشعاع
هوش مصنوعی: زمانی که نام خورشید را بر زبان آورم، در هنگام طلوع، صد بار به نور او میتابد و دیگران در سایهاش به محو و زوال می‌رسند.
خوش سطرلابیست پیمانه که بی وی کم گرفتاز حضیض خم کسی خورشید می را ارتفاع
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی از حالتی صحبت می‌کند که کسی در خلوت خود به سرودن اشعار و نوشتن می‌پردازد. اشاره به این دارد که وقتی این شخص در کنار معشوق یا محبوب خود نباشد، احساس می‌کند که تجربهاش ناقص و کم ارزش است. نوشیدن شراب هم نمادی از شادی و لذت در زندگی است، که حضور محبوب می‌تواند به آن جلوه و معنای بیشتری ببخشد. به طور کلی، با وجود کم بودن مواد یا شرایط، در کنار محبوب، لحظهها همواره پر از ارزش و زیبایی هستند.
جامی از فقر و فنا بر دوش دارد خرقه ایکش طراز آستین لایوهب است و لایباع
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده است که شخصی با خود حس فقر و زوال را به دوش میکشد و در عین حال لباسی پوشیده که نشانی از زهد و برتری روحانی دارد. او نه به چیزی وابسته است و نه چیزی را به راحتی میدهد.